En die reclame roept allemaal…Koop, Koop, Kooooop!

Meer kopen dan je nodig hebt. Het is een fenomeen die ons waarschijnlijk allemaal niet onbekend is.
Onder sociale druk en druk van marketingcampagnes en reclame die écht overal en altijd door onze strot wordt geramd kopen we er op los. Die overal en altijd, neem dat gerust letterlijk. Denk maar eens aan alle reclame die je tegenkomt op een gewone dag… en ze roept allemaal Koop, Koop, Kooooooop!

Je staat op met de wekkerradio die nét voor het nieuws van 7 uur nog vlug weet te melden dat een man keukens maakt voor jou, alsof hij ze voor zichzelf zou maken. Wow, fantastisch is dat, denk je terwijl je de tandpasta van merk X uit het plastieken bekertje haalt waarvan de print al wat begint af te bladeren. Misschien moet ik straks nog even langs die goedkope winkel naast de supermarkt om een nieuwe, schiet het door je hoofd, terwijl die gedachte alweer naar de achtergrond verdwijnt omdat je overweegt om misschien toch eens tandpasta van merk Y aan te schaffen. Wordt daar niet van beweerd dat die je tanden écht witter maken?
Opschieten. De bus wacht immers niet.
In de bushalte hangt een foto van een man die de gladste scheerbeurt in de recente geschiedenis ondergaat. Shit. Weer vergeten te scheren, denk je, terwijl je opstapt en vriendelijk knikt naar de buschaffeur die trots achter het stuur zit van z’n blinkende Spaanse bus waarop een alcoholvrije versie van een biermerk wordt aangeprezen als hét merk voor sporters…

Je staart wat voor je uit door het raam en ziet in een ooghoek nog net op de rand rond de debiele gepersonaliseerde nummerplaat van de dure wagen die naast de bus rijd bij welke autogarage de eigenaar deze heeft gekocht. Raar dat die rand dan niet gepersonaliseerd is, denk je nog terwijl je smartphone plots “pling” zegt.

Het is een bericht van een techgigant waarbij je een gratis e-mailadres hebt aangemaakt… Om je er toch vriendelijk maar kordaat op te wijzen dat je mailbox stilaan vol is en je binnenkort geen mails meer zal kunnen ontvangen. Gelukkig kan je voor een kleine abonnementskost van 2 euro per maand een uitbreiding kopen.
Lekker niet, denk je. De mailbox eens uitkuisen zal ook wel al effect opleveren en dan kan je weer een half jaar verder met je gratis mailbox. 2298 ongelezen berichten.

Een mailtje van de webshop waar je vorige week een onverwoestbare drinkfles hebt gekocht. Om je te bedanken voor je aankoop met 5% korting op een volgende aankoop.
Een ander mailtje is er eentje van de supermarkt waar je een plus-, extra- of andere kaart van hebt genomen omdat je anders je boodschappen niet aan de selfkassa kon afrekenen en steeds in de lange rij aan de kassa met bediening zou moeten staan. De diepvrieskroketten die je zo lekker vindt staan volgende week in promotie. Vriendelijk dat ze dat even laten weten…

We kopen, kopen, kopen er maar op los, en dat zonder stil te staan bij de gevolgen van dat gedrag.
Dat gedrag bevordert immers de wereldwijde ongelijkheid maar ook onze planeet gaat er volledig aan kapot.
Bovendien zorgt de constante stroom van reclame die we iedere dag moeten slikken voor onnodige stress.
We kopen te veel, en wat we kopen is vaak van inferieure kwaliteit waardoor het ook steeds sneller moet vervangen worden door nieuwe goedkope rommel.
In de aanloop naar internationale Buy Nothing Day, zaterdag 29 november 2025, willen we aandacht vragen voor de gevolgen van ons overconsumptiegedrag én willen we ook enkele alternatieven voorstellen.

Bij aankomst aan het station roept de groene neonreclame je naar binnen voor een dampende kartonnen beker met die speciale koffieblend die je overal ter wereld in alle andere vestigingen van deze koffiezaak ook kan krijgen. Op het veel kleinere kraam met ambachtelijk geroosterde fairtrade-koffie ernaast hangt sinds kort een bordje “zaak over te nemen”.

Pling, zegt je smartphone opnieuw. Dit keer is het de app die je moest installeren om daarop een kasticket te kunnen ontvangen… je weet wel, die van de supermarkt waarvan je net het mailtje over de kroketten hebt verwijderd. De app meldt je nogmaals dat de aanbieding voor die lekkere kroketten donderdag ingaat en dat je die echt niet mag missen. 1-tje betalen, 3 halen!

De trein rolt de stad binnen. Sommige gevels van de aanpalende huizen zijn verstopt achter felkleurige borden met nog meer reclameboodschappen: blitse auto’s, dure horloge’s, parfum… Een felgeel bord met grote zwarte letters prijst een persoonlijke lening aan…

“Geld lenen kost ook geld”, mompel je in jezelf. De blauwe deelfiets, gesponsord door een verzekeringsmaatschappij, brengt je vlot naar het werk. Bij het opstarten van je computer krijg je nog even de vraag of je niet beter zou upgraden naar het nieuwste softwarepakket… want voor een kleine meerprijs zijn nu ook AI-tools inbegrepen.

Bij de koffiemachine hoor je twee collega’s bezig over de reisplannen voor deze zomer. Thailand is het nieuwe Spanje weet de ene. De andere heeft Albanië ontdekt dankzij een reisprogramma van een bekende Vlaming… maar ze weet niet of daar ook all-informule’s kunnen geboekt worden. Vanavond toch maar eens wat scrollen naar vroegboekkortingen… denk je bij jezelf.

Die tandpasta voor extra witte tandjes wordt op de radio aangeprijsd… 2+1 gratis! “Steeds verassend, Altijd voordelig!” klinkt het in de djingle. Je vloekt even binnensmonds. Alsof het nog niet erg genoeg was zit je ook nog eens voor de rest van de dag met de “tegels, natuursteen, parket” djingle in je hoofd.

Nooit verassend, altijd vervelend… denk je bij jezelf terwijl je dezelfde helletocht als deze morgen, maar dan in omgekeerde richting, aanvat. Eerst nog even langs de supermarkt. Zou je naar die van de laagste prijzen gaan? Of toch maar die die voor iedereen die telt?
De buurtwinkel van Nadine en Luc sloot vorig jaar jammer genoeg de deuren. Vervroegd pensioen, zei Nadine… Maar “om onder de mensen te zijn” gaat ze nu kuisen bij de buren.

Eens in de supermarkt moet je bijna letterlijk op de knieën om aan de goedkoopste producten te geraken… terwijl ter hoogte van de drankenrayon de knalrode rekken overvloedig gevuld worden door een jonge kerel in een polo van hetzelfde kleur rood.
Vroeger was de kerstman groen, komt het plots in je op.

Onderweg naar huis wordt je tot tweemaal toe bijna van je fiets gereden door een bestelwagen van een pakjeskoerier. De twee bestelwagens stoppen op twintig meter van elkaar en beide koeriers spurtten als in een wedstrijd naar de voordeur van waar ze het pakje moeten leveren.
Beide koeriers moeten, na een poging bij de buren, onverrichter zaken terug naar hun bestelwagen. Niet thuis. Je ziet de wanhoop bijna in hun ogen. “Pakje niet geleverd, onderaannemer niet betaald”, denk je, met een plaatsvervangende diepe zucht.

Eindelijk thuis. In je brievenbus vindt je enkele enveloppes met venstertjes en een kaartje van een koerierdienst.
Je was niet thuis, en vanaf morgen kan je je pakket ophalen bij het afhaalpunt in de supermarkt.
Het was toch makkelijker toen je je pakketjes nog bij Nadine en Luc van de buurtwinkel kon laten leveren…

Doodmoe scheur je de verpakking van je idee-menu open alvorens het in de microgolfoven te plaatsen. De verpakking verdwijnt in het restafval, maar niet na het uitknippen van de bon voor 0,50 € korting bij aankoop van een volgende eenheidsworst, enkel geldig in de supermarkt van goed kopen, goed eten.

Te moe om een boek te lezen… dus voeten omhoog en de TV aan! Je gedachten dwalen tijdens de zoveelste onderbreking weer af…Toen digitale tv de digicorder of VHS overbodig maakte werd de reclame-onderbreking weer de standaard.
Waarom maakt men eigenlijk geen reclame op TV voor boeken?

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Volg je ons al?

In deze crazy ratrace gaat alles zo snel dat je je favoriete collectief  uit het oog dreigt te verliezen.  Via volgende tools kan je op de hoogte blijven…

Mailinglijst

Lekker Oldscool!  Iedere maand een mailtje met alle info die de Brugse Anarchistische Scene kan nodig hebben!  Da’s BAML.  
Schrijf je snel in via onderstaande formulier.